درایران سالانه بیش از ۳۰۰۰ تن انواع تونرمصرف می شود.این مقدارحدود۰/۶ درصد مصرف جهانی است. با این توصیف ما در زمینه تولید تونر(والبته درخیلی اززمینه های دیگر) اشتغال به کارقابل توجهی درچین ! ایجاد کرده ایم .این اشتغال می تواند باهمت مسئولان ومردم درایران انجام شود . درآمدهای نفتی را به جیب دیگران سرازیرکرده ایم  درحالی که  این سرمایه ها می تواند درایران به سرمایه گذاری تولیدی منجرشود وهزاران جویای کاررا مشغول کندواین ثروت در دست مردم درداخل کشورگردش کند.

هرگزازخودپرسیده اید؟ چرا مادر چین  اشتغال ایجاد می کنیم ؟ درحالی که بیکاری وفقردرکشورمان بیداد می کند! طبیعی است وقتی ثروتهای یک کشور درداخل چرخش نکندوبا خرید کالای خارجی به خارج هدایت شودوبجای آن کالای مصرفی وارد شود فقر جای ثروت را خواهد گرفت.

صنایع مابالقوه آماده جهش هستند ، اما کلید رمزاین جهش دردست دولت وبعددردست مصرف کننده ایرانی است ، با یک تصمیم همه جانبه و ملی درجهت خرید تولیدات ایرانی ، این کلید رمزروشن خواهد شد .

ثمره خرید کالای ایرانی تنها این نیست که اشتغال ایجاد می شود بلکه ثروت کشور در داخل می ماند وقتی کشورثروتمند شد، مردم کشور هم ثروتمند خواهند شد، وتجمع این ثروت درداخل باعث کارآفرینی بیشتر وسرمایه گذاری بیشتر ودرنتیجه اشتغال بیشتر وبدنبال آن صادرات بیشترخواهد بود . این فرایند بصورت هم افزاینده  موجب تجمع ثروت وسرمایه گذاری بیشتر خواهد بود.یعنی ما بجای اینکه ثروت مان را به دیگران هدیه کنیم ثروت دیگران را درقبال صادراتمان دریافت خواهیم کرد. واین ثروت دربین افراد جامعه تقسیم خواهد شد . بنابراین خرید کالای ایرانی دو فایده مهم دارد ۱- ایجاد اشتغال درداخل وازبین رفتن بیکاری و تبعات آن .۲- خارج نشدن سرمایه های کشور برای خریدکالای خارجی وانباشته شدن سرمایه در داخل دردست مردم ایران. هردو مورد ذکر شده به نفع همه آحاد کشور است زیرا اگر کشور ثروتمند شود، رفاه کل افراد جامعه افزایش خواهد یافت . حتی اگر مردم اجناس نامرغوب تولید شده در کشور خود را بخرند، درنهایت به نفع همگان خواهد بود ودرکنار آن تولید کننده کالای نامرغوب هم خواهد توانست با توسعه وبهبود تولید خود رضایت مشتریان را جلب کند. یاد دارم حدود40سال پیش مردم کالای ژاپنی را نمی خریدند،حتی پیچ ومهره ژاپنی را؛کسی نمی خرید. خب اگر ما نخریدیم ،نسل گذشته ژاپنی ها خریدند وکمک کردند شرکت های ژاپنی رشد کنند . نتیجه اش این شده است که امروز فرزندان شان به ژاپن وکالای ژاپنی افتخار می کنند.

چو خود می کنی با تن خویشتن بد          مدار از فلک چشم ؛ نیک اختری را

بهرحال آستر تونراکنون درایران ومنطقه به عنوان اولین وتنها تولید کننده تونرشناخته می شود ودرعین حال به دلیل نیازهای گسترده کشورومنطقه مایل هستیم علاقه مندان دیگری هم دراین زمینه سرمایه گذاری کنند تابتوانیم علاوه برمصرف کشور،نیازکشورهای همجوارراهم تامین کنیم.

حدود50سال است ما درایران فقط وارد کننده ومصرف کننده تونر هستیم .پیدا است،به این موضوع توجه نشده یاکم کارشده است. رسانه هابخصوص صدا وسیماوظیفه ای مهم وسنگین درجهت فرهنگ سازی وتبیین اهمیت تولیدوتولیدکننده برعهده دارند. غفلت از موضوع تولید؛خسارات جبران ناپذیری به کشورتحمیل خواهد کرد. لازم است دولت مردان دامن مساعدت برکمر زده وتوجه بیشتری به صنعت مبذول دارند. همچنین مساعدت مردم را،برای توجه وهمت و اقبال برای خریدتولیدات داخلی طلب می کند . درکشور های پیشرفته  ،درحقیقت آنچه مایه وپایه پیشرفت وتوسعه صنایع آنهاشده است توجه مردم به خریدتولیدات داخلی بوده است که بمرور سرمایه ای برای پیشرفت های پی درپی وبعدی آنهاشده است .اگردرنظربیاوریدکشورآلمان راکه تمام شهرهای آن پس ازپایان جنگ جهانی دوم در1945میلادی بکلی ویران شده بود ودرژاپن  دوشهرهیروشیما وناکازاکی دراثربمباران اتمی آمریکا کاملا ازبین رفته بود ،اما مردم این دوکشورباکوشش ودرایت پس از30 سال درردیف بزرگترین تولید کنندگان جهان قرار گرفتند البته دراین مسیرتولید کنندگان هم وظیفه خود رابدرستی ومتعهدانه درقبال مشتریان انجام داده اند. مسلم است دولتها دراین میان وظایف سنگینی برعهده دارند.اگردرایران هم دولت ازچنین سرمایه گذاری هایی حمایت نکند-که تابحال نکرده است -صنایع جدید و های-تک دوام وبقایی نخواهد یافت. وشرایط فعلی اشتغال ، تولیدوصنعت ما همچنان درجا خواهدزد،اگر قرار است ازتک محصولی(فروش نفت) خارج شویم وخود راازتبعات وحشتناک آن، که شرایط فعلی کشورنتیجه آن است ،نجات دهیم بایدآنچه راکه نداریم وبه آن نیازمندیم تولیدکنیم،  ،این سخنان را ازآن بابت می گویم که ما همه مصرف کننده ایم ومی دانیم که  منفعت طلبی کوته نگرانه برخی واردکنندگان ونبودبرنامه های آتیه نگر،کشوررابه قهقرا خواهد برد ودر این مسیرقهرا به همه آسیب خواهد رسید، برمااهالی این خانه که ایران نام دارد؛لازم است  بهر طریق که می توانیم با کمک به تولید داخل باعث رشد وشکوفایی آن باشیم . بدیهی است هیچ کس ازخارج برای ماکاری انجام نخواهد داد.اگرباکمی آینده نگری بخواهیم دست کم  ،برای فرزندان مان شرایطی بهتر ازاین مهیا کنیم ناچاربایددست همت برکمرزنیم وازهرطریقی که می توانیم ،باایجادکسب وکارجدید وایجاداشتغال مفید یا نوآوری وبهینه سازی تولیدات فعلی یاحتی تشویق وراهنمایی تولیدکنندگان ؛یابا رفع بموقع ودرست مشکلات تولیدکنندگان درادارات وسازمان ها وخلاصه هرکس بهرصورت که می توانددست یکدیگررابگیریم ومانندفرزندان یک خانواده یکدیگر رابجلو بسوی سعادتمندی بکشانیم .. اگر ما بجای نفت کالایی برای فروش داشتیم وتولیدات ما علاوه برنیاز داخل قسمتی ازنیازجهانی را تامین می کرد! ومی توانستیم دربازارهای جهان جایگاهی داشته باشیم ،درمساله تحریم چنین به تنگنا نمی افتادیم ؟درتحریم ها چه کسی آسیب دید؟  ، اگرازعده ای انگشت شماربگذریم که منافع آنها درواردات است بنظرمی رسد همه . وهمه ما می توانستیم ومی توانیم آسیب ها راکمتر کنیم .چنان که دیگران کرده اند، دنیا جایی نیست که بگذارندشما بی هیچ رنجی زندگی کنید؛البته شمامی توانید با احساس مسئولیت ،اتحاد وانجام بهترکارهای محوله بهتروراحت ترزندگی کنید.آیا مشکلات وگرفتاری های خانه شما را همسایه ها و بیگانگان حل می کنند یا خودتان واهالی خانه در سطح کشور هم چنین است دیگران گرفتاری های ایران را حل نخواهند کرد ما ایرانی ها خود باید کاری بکنیم ؛این به مابستگی دارد! تاشماچه بخواهید.ازجنگ جهانی دوم که آلمان بکلی ویران شد؛ناکازاکی وهیروشیمادرژاپن خاکسترشد 30سال نگذشته بود که نه تنها همه خرابی ها راجبران کردند که ازنظرتولید وصنعت سرآمد جهانیان شدند .آیاما نمی توانیم ؟ چرا! درست است که مسایل وموضوعات دیگری مانندسوءمدیریت و…هم  موثر است که جای بحث داردولی این اتفاق مبارک خواهد افتاد اگرمنافع دیگران راهم مثل منافع خود محترم بداریم .وبرای آن بکوشیم.

اکنون وبالقوه دوخطرماراتهدیدمی کند: 1-نفت .2- نبودهمت تولیددرکشور .20758

نفت برای مابالقوه عامل خطراست زیرا همه گرفتاریها وتحریم وتهدیدهابخاطرنفت است،یعنی اگرنفت نبودتحریم وتهدید هم نبود.درهرکشورجهان سومی که نفت هست همین مشکلات وجودداردعراق ولیبی وونزؤلا راببینید . اما همین عامل خطرمی تواندباوجودمدیریت صحیح، موتورمحرک تولیدشود؛ چیزی که متاسفانه دردولت های گذشته به آن توجه یاعمل نشده است .تولید است که می تواند ریشه ناهنجاری های اجتماعی مانندفقروبیکاری واعتیاد رابخشکاند .برعکس ،فروش نفت برای ورود کالای مصرفی ،یعنی آن چیزی که تابحال انجام شده !خواست استعماروعامل اصلی فقروبیکاری است .تحریم عامل اصلی مشکلات ما نیست، نبود تولید وکار ،ما رادچارمشکل کرده است.دولت مردان بهوش باشندبرپاکردن شوروهیجانات انقلابی درجایی که نارسایی ونارضایی فراوان است ،برای دشمنان ماکاردشواری نیست . آنچه بیقین می دانیم استعماربهروسیله ای تمسک خواهدجست تا تشتت وگسست درارکان جامعه ایجاد کندآنهامی خواهندبجای یک کشورقوی، چندین کشورناتوان وضعیف وگوش به فرمان مثل کویت وبحرین و…را جایگزین ایران کنند،این بزرگترین خطری است که ماراتهدید می کند. برمسؤلان کشور است که راه های مقابله با این ترفند هارابیابند وناخواسته به مسیری نیفتند که دیگران برایشان ترسیم کرده اند. انحراف ازمسیرتولیدو بی توجهی به آن یکی ازمهمترین آرزوهای استعماراست.بنابراین آحادمردم موظف اند بجای کمک به سرمایه گزاروکارگر چینی وسرازیرکردن ثروت های ملی به خارج ،باخرید کالای ایرانی به کارگروکارآفرین ایرانی کمک کنند. سالانه چندین میلیارددلارازثروت های ماازکشورخارج می شود؟ درحالی که می توان بااین ثروت هزاران شغل ایجاد کرد.می توان مردم ایران رابه ثروتمندترین مردم دنیاتبدیل کرد.بدتر آنجاست که این ثروت بیشتربرای خریدکالاهای مشابه آنچه درایران تولید می شودصرف می شود ،چقدرثروت ازکشورخارج وسرمایه برای توسعه وپیشرفت کشورهای بیگانه می شود؟ اکنون شرایط برای  جهش تولید درکشور مهیا است اگر مسولان به اهمیت آن واقف شوند و جوانب آن را بدرستی مدیریت کنندو با روان سازی امورمرتبط با تولیدوایجادتعرفه های گمرکی ومنطقی ،تولید راحمایت کنندوباعث ایجاد امید ونشاط در مردم قهرمان وصبور ایران شوند .